Algoritmalar ve programlar, belirli durumlara göre farklı davranışlar sergileme yeteneğine sahip olmalıdır. Bu yetenek, koşul ifadeleri aracılığıyla sağlanır.
if-else Yapısı
if-else yapısı, en temel ve en sık kullanılan koşul ifadesidir. Belirli bir koşul doğruysa if bloğundaki kod çalışır; aksi takdirde else bloğundaki kod çalışır.
Temel Yapı:
EĞER (koşul DOĞRU ise) O ZAMAN
// Koşul doğru olduğunda çalışacak kod
DEĞİLSE
// Koşul yanlış olduğunda çalışacak kod
SON
Örnek:
BAŞLA
Sayıyı oku (sayi)
EĞER (sayi > 0) O ZAMAN
Ekrana yazdır "Sayı pozitif."
DEĞİLSE
Ekrana yazdır "Sayı pozitif değil."
SON
BİTİR
if-else if-else Yapısı
Birden fazla koşulu kontrol etmek gerektiğinde else if yapısı kullanılır.
Örnek:
EĞER (not >= 90) O ZAMAN
Ekrana yazdır "Harf Notu: A"
DEĞİLSE EĞER (not >= 80) O ZAMAN
Ekrana yazdır "Harf Notu: B"
DEĞİLSE EĞER (not >= 70) O ZAMAN
Ekrana yazdır "Harf Notu: C"
DEĞİLSE
Ekrana yazdır "Harf Notu: F"
SON
switch-case Yapısı
switch-case yapısı, bir değişkenin alabileceği farklı değerlere göre farklı kod bloklarını çalıştırmak için kullanılır.
Örnek:
SEÇ (gunNo)
DURUM 1:
Ekrana yazdır "Pazartesi"
KIR
DURUM 2:
Ekrana yazdır "Salı"
KIR
VARSAYILAN:
Ekrana yazdır "Geçersiz gün numarası."
KIR
SON